مضاض الأصغر نسبت مىدهند ، و نيز ياقوت در ذيل « الحجون » ج 3 ص 227 و أبو الفرج الإصفهانىّ در « الأغانى » ج 15 ص 11 ( بنابر روايتى ) به مضاض بن عمرو الجرهمىّ منسوب مىكنند ، و ابو الحسن علىّ بن الحسين ابن علىّ المسعودىّ در « مروج الذّهب » ج 2 ص 50 و ابن بطوطة در رحلهء خود ص 131 و نيز ابن جبير در رحله‌اش ص 73 و ابو زكريّا يحيى بن علىّ - الخطيب التّبريزىّ » در « شرح ديوان أبى تمّام » ج 2 ص 310 و أبو العبّاس أحمد ابن عبد المؤمن القيسىّ الشّريشىّ در « شرح مقامات الحريرىّ » ج 3 ص 127 آن را به الحارث بن مضاض الجرهمىّ ، و نيز أبو الفرج الإصفهانىّ در « الأغانى » ج 15 ص 11 ( بنابر روايتى ) و شيخ احمد منينى در « الفتح الوهبى على تاريخ أبى النّضر العتبى » ج 2 ص 179 ( بنابر روايتى ) به عمرو بن الحارث بن مضاض بن عمرو ، و نيز منينى در همين جلد و همين صفحه ( بنابر روايتى ديگر ) به الحارث الجرهمىّ ، و نيز أبو الفرج الإصفهانىّ در « الأغانى » ج 15 ص 11 ( بنابر روايتى ديگر ) به الحارث بن عمرو ابن مضاض نسبت مىدهد . اين بيت در « وفيات الأعيان » ج 1 ص 300 و « العقد الفريد » ج 5 ص 59 نيز بىآنكه بنام گويندهء آن اشارتى رود آمده است . ( 410 ) - ص 95 س 7 و 8 كلاب عليها . . . الخ سگانى بر آن ( مردار بوىناك عفن ) اند كه همّت آنها مقصور بركشيدن و ربودن آن ( مردار از چنگال يكديگر ) است . اين مصراع ، با تقديم « عليها » بر « كلاب » به حضرت مولاى متّقيان إمام علىّ بن أبى طالب عليه السّلام منسوبست ، و تمامت بيت و بيت پس از آن در « شرح ميبدى بر ديوان منسوب بدان حضرت ، در حاشيهء شرح ميرزا محمّد باقر لاهيجى بر نهج البلاغة » ص 156 و 157 چنين آمده است : و ماهى إلّا جيفة مستحيلة * عليها كلاب همّهنّ اجتذابها